Suche igłowanie

Suche igłowanie  (ang. dry needling) metoda z wykorzystaniem specjalnych igieł do nakłuwania określonych punktów spustowych lub napiętego pasma mięśniowego. Efektem tego jest duża tkliwość punktów, co obrazują silne dolegliwości bólowe (zwykle promieniujące lub rzutowane – odczuwane niekiedy w zupełnie innych strukturach).

Zabieg ten nazywany jest w ten sposób ze względu na fakt, że igły, które wykorzystywane są do przeprowadzenia terapii, nie mają możliwości wprowadzenia substancji, np. leku, do ciała.

Na czym polega suche igłowanie

Technika suchego igłowania polega na umieszczeniu igły akupunkturowej razem z otaczającą ją prowadnicą w pożądanym miejscu. Następnie bardzo szybkim ruchem wprowadza się ją w powłoki skórne. Właściwie wykonane nakłucie suchą igłą będzie powodowało drżenia mięśnia, w obrębie którego prowadzona jest terapia mięśniowo-powięziowych punktów spustowych.

Po odpowiedniej manipulacji igłą do suchego igłowania widoczne początkowo skurcze mięśni ulegają redukcji, co świadczy o rozluźnieniu miejsca spustowego. Nakłuwanie może odbywać się na obszarze praktycznie każdej części ciała. Terapię wykonuje się w obrębie głowy, tułowia, kończyn górnych oraz kończyn dolnych. O tym, która okolica powinna zostać poddana igłoterapii suchej, decyduje terapeuta.

Ze względu na wykorzystywanie do zabiegu igieł akupunkturowych o bardzo małej średnicy nie powinniśmy zastanawiać się, czy suche igłowanie boli. Odpowiednia ich elastyczność w połączeniu ze wspomnianą niewielką średnicą przyczyniają się do niemal całkowitej redukcji możliwości uszkodzenia nerwów oraz naczyń krwionośnych, ponieważ igły niejako ześlizgują się z ich powierzchni. Dodatkowo w czasie nakłuwania ciała igłami ślady krwi po przebiciu powłok skórnych są niezauważalne lub nie pojawiają się w ogóle.

Igłoterapii suchej nie można mylić z akupunktur. Zadaniem igłoterapii jest lokalizacja mięśniowo-powięziowych punktów spustowych a akupunktura ma na celu przywrócenie przepływu energii w kanałach energetycznych (poprzez nakłuwanie meridianów).

Obecnie igłoterapia sucha uważana jest za najlepszą metodę w walce z bólem  już po kilku zabiegach, pacjent może odczuwać zmniejszenie dolegliwości bólowe, a nawet mogą one ustąpić całkowicie.

W sytuacjach gdy terapia manualna jest niemożliwa do wykonania ze względu na nadmierny ból zaleca się (o ile nie ma przeciwwskazań) suche igłowanie.

Specjalne przygotowanie do suchej igłoterapii nie jest wymagane. Nakłuwane miejsce jest dezynfekowane przez terapeutę, a następnie poddawane niewielkiej kompresji gazikiem po usunięciu igły, aby dodatkowo zminimalizować możliwość pojawiania się śladowych ilości krwi.

Częste i niegroźne reakcje występujące po igłowaniu to:

– małe krwiaki w miejscu igłowania
– ból mięśni, który może się utrzymywać przez około 1-4 dni
– 1-2 dniowa przeczulic

Wpływ suchego igłowania:

  • zwiększenie zakresu ruchomości
  • zmniejszenie dolegliwości bólowych,
  • przywracanie funkcji

WSKAZANIA:

  • tendinopatia (choroby ścięgien), 
  • ból pochodzący z tkanki bliznowatej,
  • napięcia mięśni,
  • napięciowe bóle głowy,
  • zespół bolesnego barku,
  • przeciążenie stożka rotatorów,
  • łokieć tenisisty,
  • łokieć golfisty,
  • ból w stawie rzepkowo-udowym, 
  • kolano biegacza (kolano skoczka),
  • ból biodra i przeciążania związane z uprawianiem sportu (np. zespół pasma biodrowo – piszczelowego)
  • ból pleców, okolicy stawów krzyżowo-biodrowych,
  • terapia mięśniowo-powięziowych punktów spustowych,
  • ograniczenie zakresu ruchu po długotrwałym unieruchomieniu lub urazie (skręceniu, złamaniu, artroskopii).

PRZECIWWSKAZANIA:

  • Infekcja,
  • Nowotwory,
  • Zmiany skórne i otwarte rany,
  • Ciężka miażdżyca,
  • Tętniak,
  • Zaburzenia czucia,
  • Zaawansowana osteoporoza,
  • Ciąża (za zgodą lekarza prowadzącego),
  • Zaburzenie krzepnięcia krwi,
  • Obrzęki ( w miejscu występowania),
  • Osoby z podwyższonym ryzykiem infekcji,
  • Igłofobia,
  • Brak świadomej zgody na terapię.